Letërsia dhe feminizmi

Taslima Nasrin me librat e saj: «Sham» dhe «Kënga e një nate të zymtë…» fitoi dënimin me vdekje nga fundamentalistët islam. Në brendinë e kësaj së keqeje ajo gjeti një të mirë: u bë e popullarizuar dhe e pasur. Edhe pse librat e saja nuk kanë ndonjë vlerë artistike, kjo nuk pengon që librat e… Continue reading Letërsia dhe feminizmi

Pesha e gjeniut

Jo shumë njerëz kanë fat të takojnë njërin nga gjenitë e kohës së tashme. Kur e takova unë ai më fliste për lopët e sëmura të Evropës

Homoanimalët

Fizionomia e njeriut të sotëm, në mënyrë të përforcuar e kontinuitative, merr pamjen e qenies së kafshëruar. Si duket teoria e Çarls Darvinit do të bëhet e pakontestueshme.

Atdheu i poezisë

Kuptohet se promovimi si poet nuk fitohet me mendjemadhësi, egoizëm (deri në ekstazë), inkosekuencë e më hiç duke kopjuar e përvjedhur stilin, ritmin dhe konstruktin krijues të tjetrit (fenomen shumë prezent, deri në banalizim, tek krijuesit e porsalindur. Bile kohëve të fundit krijuesi i mirëfilltë ka edhe frikë të dalë publikisht, sepse të nesërmen e… Continue reading Atdheu i poezisë

Injoranca dhe intelekti

Letërsia artistike është një ndër dhuratat kryesore që intelekti e krijoi për të mos lënë injorancën të bëjë kërdinë e paraplanifikuar. Njerëzit e ngarkuar me këtë detyrë madhështore, që ka për qëllim shpëtimin e universit mendor dhe vetëdijes që di të kap parimisht të bukurën e jetës, edhe pse janë viktimë e vetes dhe rrethit… Continue reading Injoranca dhe intelekti

Forca e intrigës

Makiaveli donte të edukojë princin për atdhedashuri me vargjet e Petrarkës. Cvajgu lakuriqëson Zhozef Fushenë për të vetëdijësuar njeriun se sa i shkathët në intrigë mund të jetë njeriu politik. Kurse Tolstoji përfundon duke konstatuar se Atë Sergi nuk ikte nga uniforma e vetë ushtarake apo nga ajo e priftit për arsye të padrejtësive që… Continue reading Forca e intrigës

Atdheu në postmodernë

Djegia e së vërtetës Një turmë e madhe njerëzish, e aktivizuar nga këshilli i kishës së Romës bërtitnin rrugëve të qytetit si të tërbuar; «Vdekje, Vdekje!». Dhe përderisa Xhordano Brunoja luftonte me litarët që ia zinin frymën, njerëzit e kishës hapnin gjoksin për fuqinë e tyre të gjithpushtetshme mbi vetëdijen e masës që valëzohej duke… Continue reading Atdheu në postmodernë

Anathema

(Kushtuar artistëve të vërtetë shqiptarë që klasa e «priftërinjve inkuzicionarë» i anatemoi, burgosi, mohoi dhe dogji në turmat e drunjve të injorancës. Kushtuar gjithashtu shpirtërave lugetër të anatemistëve me qëllim që ata të përmirësohen e të heqin dorë nga thithja vampireske e gjakut më të pastër nga fyti i shpresës së zhvillimit kulturor shqiptar)