Në letërsi ekziston koncepti «pathetic fallacy» i Ruskinit. Edhe në politologji ka koncepte të tilla, por jo si ky që me aq mprehtësi objektive përshkruan politikën e sidomos luftën aktuale të partive për të marrë apo pasur primatin mbi kryeqytetin-ende-katund të Prishtinës. Një ese që u nis për diçka tjetër dhe devijoji pamflet kundër politikës.
Autor: Xhemal Ahmeti
ka lindur në Lugmir [Dobërdoll] të Maqedonisë. Ka mbaruar Historinë e Arteve, Mediat, Historinë, Antropologjinë Sociale [lic. MA+] Religjioshkencat dhe Filozofinë [Dr.phil|] . Ka punuar si kryeredaktor i disa të përditshmeve shqiptare dhe si redaktor në gazeta zvicerane. Aktualisht dhe ndër tjera punon në Universitetin e Freiburgut (Zvicër) si hulumtues shkencor i religjioneve. Autor i disa veprave me prozë, ese, kritikë letrare dhe studimesh shkencore. Jeton në Bernë.
Saga mbi derrin në Berlaymont
Recension rreth romanit më të ri të autorit austriak Robert Menasse «Kryeqyteti«, Suhrkamp 2017.
Në monarkinë e defektëve
I pari: tri tjerët janë kriminelë! I dyti: I pari dhe dy tjerët janë idiotë! I treti: I pari, i dyti dhe i katërti janë tradhtarë. I katërti: tri të parët janë defekta, të paaftë dhe të korruptuar! Mediat bëjnë sintezën: jetojnë në ferr! Kjo është ideologjia, programi, fryma se si funksionon politika shqiptare. Ata… Continue reading Në monarkinë e defektëve
Demokracia pa popull
Demokracia pluraliste e lejon, por legjitimitet me ndershmëri nuk kanë ata që bëhen kryetarë qytetesh vetëm me 15% të elektoratit. Ata që thonë se gjithandej kështu qenka, duke u krahasuar me perëndimin e kanë një defekt në analizë dhe matematikë: shtetet shqiptare ende bëjnë luftën me sigurimin e ujit të pijshëm dhe dritave. Demokracia pluraliste… Continue reading Demokracia pa popull
Epigonët kufomatikë dhe Marksi intim
Marksi konsideronte zviceranët budallenj; klasën punëtore gomare, Lassallin, themeluesin e socialdemokracisë gjermane „nigger judaik“, sllavët racë e ulët dhe … pikërisht këto kategori e kanë mitin absolut, si shkon kjo? Truri dhe politika janë çështje komplekse
Liria si huti kolektive
Shqiptarët duan demokraci kualitative, mirëqenie dhe shtet ligjor. Duan vetëm. Idetë e tyre të bukura për përparim, mirëpo i bllokojnë dhe shkelmojnë vetë; me veprimet e tyre konkrete aktuale, aktive, praktike. Ku është defekti që sjell këtë diskrepancë të rëndë ndërmjet dashjes dhe veprimit?
Sezoni i hipokritëve qesariotë
Kush e do xhaminë në Prishtinë? Sa xhami ka Prishtina? Pse me katër minare? Pse LDK, PDK luftojnë LVV-në si parti antife dhe ku e ka vendin Tërnava?
Jalla, jalla osman aga
E dini kush është Osman Aga në këngën e Nenad Jovanoviçit? Bëhet fjalë për çerkezin e mbiquajtur Osman Topalli. Figura qendrore për deportimin dhe masakrimin e pakicave të krishtera brenda perandorisë osmane (1914-1923) si dhe njëri nga akterët kryesor në masakrën ndaj armenëve.
7 tebanët konicianë kundër vetes
Ai qëndronte përballë një kopshti të madh e të bukur anglez. E pyetën se çka sheh. E para gjë që tha: “Pas atij drurit në fund të kopshtit, gjenden ca bajga kali“. Ç’perspektive është kjo që shkyç gjithë floran dhe faunan rrethepërqark për tu përqendruar tek bajga e fshehur pas drurit? Negative, e keqe apo… Continue reading 7 tebanët konicianë kundër vetes
Partitë si krematoriume
Shoqëritë shqiptare kanë plotë njerëz me potenciale të mëdha që mund të bëjnë ndryshime. Fatkeqësia e tyre është se pikërisht në zenitin e tyre bëhen marioneta aq të gërditshme saqë mbrojnë me thonj e qenie edhe politikanin më të korruptuar të mundshëm. Partitë nuk ndryshojnë kështu, përkundrazi ato mbeten vampire jo vetëm të subjektëve me… Continue reading Partitë si krematoriume